Bernardo Carvalho

Op zijn 5e kreeg hij de plaat van Jardim Jaleco cadeau en hij was nooit meer dezelfde.

Het moet rond die tijd zijn geweest dat hij op de boekenplank van zijn vader begon te klimmen om alle strips te lezen die hij er vond.

Op zijn 10e reed hij in volle vaart op zijn gele fiets een oud vrouwtje omver, en die herinnering heeft hem, samen met de wroeging en het schuldgevoel, nooit meer losgelaten.

Op zijn 16e leerde hij Isabel en Madalena kennen, die hem lieten kennismaken met de wisselvalligheden van een intellectueel leven.

Op zijn 17e wezen de psychotechnische tests uit: „92 % buitenlucht”.

Op zijn 19e begon hij aan de Curso de Design de Comunicação van de Faculdade de Belas Artes de Lisboa. Op een gegeven moment besloot hij te vertrekken (de psychotechnische tests hadden gelijk).

Rond die tijd volgde hij de Curso de Desenho aan de Sociedade de Belas Artes.

Op zijn 22e bezorgde hij met een bestelbusje empadas bij cafés. Wie hem kent, raadt zonder moeite de reden van zijn ontslag („platdrukken en stelen van empadas”, stond in het dossier). Zo begon zijn loopbaan als tekenaar.

In 1999 richtte hij Planeta Tangerina op.

Sindsdien won hij verschillende prijzen:

BolognaRagazzi Awards (Non-fiction, 2019 / Opera Prima, 2015); Gustav Heinemann Peace Prize (Duitsland, 2017); eervolle vermelding bij „Best Book Design From All Over the World” van de Leipzig Foundation; „Beste prentenboek” bij de Deutscher Jugendliteraturpreis (2017); „Best uitgegeven boek” op het CJ Picture Book Festival in Korea; Prémio Nacional de Ilustração 2009 en 2020; „Beste boek” van Banco del Libro (Venezuela); nominatie voor de erelijst van IBBY.

Zijn boeken zijn uitgegeven in meer dan 25 landen.

Alle illustratoren